جنگ ایران هزاران کارگر هندی را ناگزیر از ترک شغلهای خود در کشورهای خلیج فارس و بازگشت به خانه کرده است. آینده آنها همچنان نامشخص است. اکنون خود هند نیز دارد پیامدهای اقتصادی این وضعیت را احساس میکند.میرا کوریان، ۴۶ ساله، آنقدر در دبی کار کرده است که دیگر سالها را نمیشمرد. اوایل ماه جاری (آوریل) هتل محل کارش او را اخراج کرد. پس از آغاز جنگ ایران، میزان مراجعه به هتل بهشدت کاهش یافته بود. او از این بابت خشمگین نیست و همین، بیش از هر چیز، حالوهوای کلی کارگران هندی بازگشته به کشور را نشان میدهد.
کوریان، از شهر بندری کوچی در جنوب هند، به دویچه وله میگوید: «همه در شرایط یکسانی هستند. نمیشود از یک جنگ عصبانی شد.»
در سراسر خلیج فارس، جنگ ایران باعث بسته شدن حریمهای هوایی، اختلال در حملونقل دریایی و توقف پروژهها شده و به ثبات و اعتمادی که عامل پویایی این منطقه بوده، آسیب زده است.
اکنون شهری که کوریان پشت سر گذاشته، نفسش را در سینه حبس کرده است. تجارتی که زمانی بهراحتی از طریق تنگه هرمز در جریان بود، اکنون کند شده یا مسیرش تغییر کرده است.
اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه وله
سفرها کاهش یافته، هتلها در حال خالی شدن هستند، شرکتهای هواپیمایی پروازها را کاهش دادهاند و حتی قفسههای سوپرمارکتها نیز خالیتر شده است.
کوریان میگوید: «وقتی مردم دیگر نمیآیند، اثرش همه جا را فرامیگیرد… خردهفروشی، لجستیک، همه چیز. دبی با بازدیدکنندگانش میچرخد. این را که بگیری، کل این ماشین کند میشود.»
نزدیک به یک میلیون هندی از خلیج فارس خارج شدهاند. کوریان یکی از حدود ۹ میلیون شهروند هندی است که تا اوایل امسال در کشورهای حاشیه خلیج فارس شاغل بودند. هندیها بزرگترین جامعه مهاجر در این منطقه را تشکیل میدهند.
آنها در بخشهایی مانند ساختوساز، هتلداری، لجستیک، خردهفروشی و خدمات کار میکنند و سالانه بیش از ۵۰ میلیارد دلار ارز به کشور خود میفرستند.
دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید
طبق اعلام وزارت امور خارجه هند، بین آغاز جنگ ایران در اواخر فوریه تا اواسط آوریل، حدود ۹۸۴ هزار شهروند هندی به کشور خود بازگشتهاند. این رقم علاوه بر کارگران مهاجر، شامل دانشجویان و دیگر گروههای آسیبپذیر نیز میشود.
عاصم مهاجان، از مقامهای ارشد این وزارتخانه، به خبرنگاران گفت: «تلاشهای ما بر حفظ امنیت مردم متمرکز است و اتاقهای کنترل اختصاصی، توصیههای بهروزشدهای راحاوی اطلاعات مربوط به دستورالعملهای دولت محلی، وضعیت پروازها و شرایط سفر، منتشر میکنند.»
با این حال، بسیاری از کارگران هندی ترجیح دادهاند در محل بمانند و شغل و زندگیای را که طی سالها ساختهاند رها نکنند. برای آنها این تصمیم هم دردناک است و هم عملی. بازگشت یعنی از دست دادن هر چیزی که به دنبالش بودهاند، و ماندن یعنی زندگی در اقتصادی که آرامآرام در حال کوچک شدن است.
این انتظار، نامطمئن و بیپایان به نظر میرسد. اگر جنگ ادامه یابد، آنها با اخراج یا مرخصی بدون حقوق روبهرو خواهند شد. کسانی هم که تصمیم به بازگشت میگیرند باید، همزمان با مخاطرات شغلی، با هزینههای بالای بلیت هواپیما و جابهجایی دستوپنجه نرم کنند.
احساس پیامدهای جنگ در بخشهایی از هند
کوریان به دویچه وله میگوید که هزینه ارسال بار از دبی به کوچی برای او ۳۰ درصد بیش از قبل هزینه داشته است. او میافزاید که با وجود بازگشت به کشورش، هنوز حس بازگشت به خانه را ندارد: «هیچکس این را با صدای بلند نمیگوید، اما همه منتظرند.»
این اختلال اقتصادی به ایالت کرالا در هند نیز سرایت کرده است. این ایالت با حدود دو میلیون و ۲۰۰ هزار نفر از اهالیاش که در خارج از کشور کار میکنند، بزرگترین دریافتکننده حوالههای ارزی در هند است. طبق برآوردهای مهاجرتی، نزدیک به ۹۰ درصد از این افراد در کشورهای حاشیه خلیج فارس هستند.
بیشتر بخوانید: لرزش بازار انرژی در سراسر آسیا در پی تشدید جنگ ایران
ونو راجامونی، دیپلمات پیشین اهل کرالا، به دویچه وله میگوید: «کاهش حوالهها بر مصرف داخلی و شرکتها در مناطقی مانند کرالا تأثیر گذاشته و فروش آنها، بهویژه در مناطقی که خانوادههای مهاجران خلیج فارس در آن غالب هستند، کاهش یافته است.»
او میافزاید: «این روندها با گسترش بیشتر جنگ، تشدید خواهد شد. اعتماد به کشورهای حاشیه خلیج فارس به عنوان پناهگاهی امن، به خاطر جنگ بهشدت تضعیف شده است.»
“نمیتوانم از نو شروع کنم”
رامش کومار ردی، ۳۸ ساله، اکنون بیکار است. او ۱۱ سال به عنوان تکنسین ابزار دقیق در یک مجتمع پتروشیمی در نزدیکی مسقط در عمان کار میکرد، اما در اواخر مارس گذشته، با تنها دو هفته اطلاع قبلی، به مرخصی بدون حقوق فرستاده شد.
او اکنون در شهر “ویساکاپاتنام” در ایالت شرقی “آندرا پرادش” هند است؛ جایی که مدارک تخصصیاش در زمینه سیستمهای فشار، مواد خطرناک و ایمنی، چندان ارزشی ندارد. نزدیکترین پالایشگاه به او، نیروی جدید نمیپذیرد. او برای کار در یک شرکت امنیتی خصوصی درخواست داده است.
بیشتر بخوانید: جنگ ایران؛ آیا آسیای جنوب شرقی عملگرایی پیشه خواهد کرد؟
ردی به دویچه وله میگوید: «در عمان من یک متخصص بودم تا اینکه جنگ آمد و همه چیز را مختل کرد. اینجا هیچکس نمیداند با من چه کار کند. نمیتوانم همه چیز را از نو شروع کنم.»
این تنها نشانهای اولیه از پیامدهای یک درگیری طولانی است. کسانی که به هند بازمیگردند، فقط کارگران ساده نیستند، بلکه شامل تکنسینها، سرپرستان و صاحبان کسبوکارهای کوچک نیز میشوند. برای بسیاری از آنها، خروج از خلیج فارس ناگهانی و بیرحمانه بوده است.
جنگ ایران و افزایش خطر “شوک نیروی کار” در هند
اگر جنگ ادامه یابد، بهتدریج بر مصرف، بازار مسکن و بدهی خانوارها در هند تأثیر خواهد گذاشت و پیامدهای آن فراتر از خانوادههای مستقیماً درگیر، باز هم گسترش خواهد یافت.
آنیل وادهوا، سفیر پیشین هند در عمان، به دویچه وله میگوید: «یک درگیری طولانیمدت مرتبط با ایران در غرب آسیا، بهتدریج اقتصاد کشورهای حاشیه خلیج فارس و در نتیجه جامعه مهاجران هندی را تحت فشار قرار خواهد داد. در حالی که هنوز مهاجرت گستردهای رخ نداده، اما جنگی طولانی میتواند باعث از دست رفتن مشاغل شود و بسیاری از هندیها، بهویژه خانوادهها، را ناگزیر از بازگشت کند.»
او همچنین میگوید: «نقش خلیج فارس به عنوان “سوپاپ اطمینان” اشتغال برای هند، ممکن است در درازمدت تضعیف شود، زیرا درگیری و بازسازی پس از جنگ، امکانات در منطقه را دگرگون خواهد کرد.»
لخا چاکرابورتی، اقتصاددان مؤسسه ملی امور مالی و سیاست عمومی هند، نیز نسبت به خطر “شوک نیروی کار” هشدار میدهد. او به دویچه وله میگوید: «ظرف چند ماه، شوک نیروی کار ناشی از جنگ میتواند به تنشهای گستردهتر منطقهای سرایت کند و از جمله بدهی، اشتغال ناقص و فشار بر منابع مالی دولتها را افزایش دهد.»
به گفته این اقتصاددان: «در این مرحله پیامدهای جنگ ایران دیگر به خلیج فارس محدود نخواهد بود و بر اقتصاد خود هند نیز تأثیر خواهد گذاشت.»
برای بیشتر مناطق هند، شوک اقتصادی ناشی از جنگ ایران هنوز در راه است. اما این شوک همین حالا به در خانه کوریان رسیده است. او میگوید: «ما آنجا زندگی داشتیم. حالا منتظریم ببینیم چه چیزی از آن باقی مانده است.»
