ارتش آلمان قصد دارد توانمندیهای جنگی خود را به فضا گسترش دهد. طبق یافتههای سه رسانه، قرار است تا سال ۲۰۲۷ چهار ماهواره آزمایشی آلمان به فضا پرتاب شوند که از جمله کارکرد آنها ایجاد اختلال در کار سایر ماهوارههاست.دو شبکه رادیوتلویزیونی WDR و NDR و همچنین روزنامه زوددویچه (SZ) آلمان با تکیه بر یافتههای پژوهشی خود از تلاش ارتش این کشور برای گسترش توانمندیهای جنگی خود به فضا خبر دادهاند.
فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان که پیش از این اعلام کرده بود، کشورش باید به قدرتی فضایی تبدیل شود، اخیرا در بزرگترین نمایشگاه صنایع هوایی جهان در برلین گفت: «فضا نه تنها برای امنیت ما حیاتی است، بلکه روزبهروز بخش بزرگتری از فضای اقتصادی ما را نیز تشکیل میدهد.»
اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه وله
هر کشوری که میخواهد یک قدرت فضایی باشد، باید بتواند ماهوارههای خود را با سرعت بالا به مدار زمین بفرستد. بر اساس اسناد محرمانه و تحقیقات مشترک سه رسانه نامبرده، وزارت دفاع آلمان اکنون میخواهد دقیقا همین توانمندی را به آزمایش بگذارد؛ این وزارتخانه قصد دارد در سال آینده (۲۰۲۷) نخستین ماهوارههای خود با قابلیتهای تهاجمی (آفندی) نظامی را به فضا پرتاب کند.
بر همین مبنا، کمیسیون دفاعی پارلمان آلمان یا بوندستاگ پیش از این پشت درهای بسته درباره این پروژه گفتوگو و رایزنی کرده است.
دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید
برنامه آزمایشی؛ نقطه آغاز یک فصل جدید
بر پایه این گزارش، آلمان با این برنامه آزمایشی که “نمایش پرتاب سریع و واکنشمحور” نام دارد، فصل جدیدی را در حوزه فضایی خود خواهد گشود.
به این ترتیب برای نخستین بار، ماهوارههای آلمانی قادر خواهند بود از ماهوارههای دیگر جاسوسی کرده و حتی در کار آنها اختلال ایجاد کنند.
این مأموریت قرار است از طریق حملات الکترومغناطیسی انجام شود و با استفاده از این فناوری، آلمان میتواند در آینده مانع از آن شود که ماهوارههای بیگانه به شناسایی و جاسوسی از سطح زمین یا سایر اجرام فضایی بپردازند.
اتکا به صنایع بومی آلمان
بر اساس خواست وزارت دفاع آلمان، در این پروژه جدید نه تنها باید از ماهوارههای ساخت داخل استفاده شود، بلکه تکنولوژی موشکی برای پرتابگرها هم باید متعلق به تولیدکنندگان آلمانی باشد.
طبق سند مربوط به این طرح، هدف از این اقدام، اثبات این امر اعلام شده که “پروژههای فضایی از این دست، با اتکای انحصاری به صنایع و بخش خصوصی آلمان کاملا قابل اجرا و پیادهسازی هستند.”
“آمادگی برای جنگ در فضا”
قرار است مرکز هوافضای آلمان (DLR) مأمور اجرای این برنامه آزمایشی شود. بر این اساس، باید دو ماهواره آلمانی با قابلیت جاسوسی و رصد سایر ماهوارهها و دو ماهواره با قابلیت استفاده در عملیات اخلالگری به فضا پرتاب و آزمایش شوند.
همچنین مطابق برنامه، قابلیتهای اخلالگری این سیستمها در وهله اول روی ماهوارههای خود آلمان آزمایش خواهد شد.
زمانبندی این پروژه بسیار فشرده و جاهطلبانه است، چرا که بر اساس این سند محرمانه، هدف از این کار “ایجاد پایههای لازم برای پرتاب سریع ماهوارهها” و در نتیجه “ورود به عرصه بهرهبرداری ماهوارهای برای دستیابی به آمادگی جنگیِ هدفگذاریشده در لایه فضایی تا سال ۲۰۲۹” اعلام شده است.
مطابق این گزارش، مقامهای آلمانی میخواهند نشان دهند که آیا و چگونه امکانپذیر است که ماهوارهها را در یک بازه زمانی کوتاه و از پیشتعیینشده خریداری کرد، به سلامت به مدار فرستاد و عملکرد آنها را تضمین کرد.
سخنگوی وزارت دفاع آلمان این طرح را تأیید کرده و در گفتوگو با سه رسانه یادشده گفته عمدا نخواستهاند که این پروژه طولانیمدت باشد: «مسئله اصلی، ادغام فناوریهای موجود در یک سیستم جامع کارآمد و آمادهسازی آن برای پرتاب به فضا در کمتر از ۱۲ ماه است.»
به گفته این سخنگو، ماهوارههای آزمایشی تنها با یکدیگر در فضا تعامل خواهند داشت و “بنابراین، احتمال تأثیرگذاری یا ایجاد مزاحمت برای عوامل ثالث (کشورهای دیگر) وجود نخوهد داشت.”
انتقاد احزاب اپوزیسیون
این پروژه با انتقادهایی از سوی احزاب مخالف دولت در پارلمان مواجه شده است. دزیره بکر، نماینده حزب چپ در پارلمان آلمان و عضو کمیسیون دفاعی میگوید: «وزارت دفاع اکنون در سکوت و مخفیانه، مسیر را برای سیستمهای تهاجمی آلمان در فضا هموار میکند که میتوانند در کار سایر ماهوارهها اختلال ایجاد کنند؛ یعنی دقیقا همان کاری را انجام میدهد که خودمان روسیه را به خاطرش متهم میکنیم.»
در مقابل، سیاستمداران احزاب ائتلافی حاکم، شامل اتحادیه احزاب مسیحی و حزب سوسیالدموکرات آلمان از این پروژه ۱۰۰ میلیون یورویی دفاع میکنند.
آندریاس شوارتس، کارشناس بودجه دفاعی از حزب سوسیالدموکرات میگوید: «میدان جنگ روزبهروز بیشتر به فضا منتقل میشود. ما در اروپا کمبودهای شدیدی در زمینه امکانات شناسایی فضایی داریم و در این بخش اساسا به ایالات متحده وابستهایم.»
همچنین توماس ارندل از حزب سوسیالمسیحی آلمان خواستار توسعه مداوم تواناییهای تهاجمی فضایی شده تا استقلال و حاکمیت راهبردی اروپا تضمین شود.
پذیرش احتمال شکست پروژه
مطابق این سند، از آن جا که تا به امروز، حتی یک پرتاب موشک با استفاده از موشکهای حامل ساخت صنایع آلمان، حتی در حالت آزمایشی با موفقیت کامل همراه نبوده، در قراردادهای این پروژه امکان شکست این طرح نیز در نظر گرفته شده است.
طبق یک توافقنامه، شرکت ارائهدهنده خدمات پرتاب “هیچگونه تضمینی” برای موفقیتآمیز بودن پرتاب و قرارگیری ماهواره در مدار ارائه نمیدهد این شرکت تنها در برابر دولت آلمان تعهد میدهد که برای موفقیت این طرح به صورت “جدی و صادقانه” تلاش خواهد زد.
