چهره سرنوشتساز جام جهانى ۱۹۵۰ در برزیل خوآن شیافینو، ملیپوش اروگوئه بود که با گل خود در فینال ناکامی برزیل را رقم زد. شیافینو اگر بهترین بازیکن تاریخ فوتبال اروگوئه نباشد، بیتردید از بهترینها محسوب میشود.خوآن آلبرتو شیافینو در جام جهانى ۱۹۵۰ در برزیل کارگردان و گلزن تیم ملی فوتبال اورگوئه بود و همچنین یکى از ستارگان درخشان آن دوره.
این مهاجم اورگوئهاى اگر چه در دیدار تیم ملى کشورش در مقابل بولیوى در دور اول ۴ گل از هشت گل اروگوئه را وارد دروازه حریف کرد، اما گل سرنوشتسازش را در روز ۱۶ ژوئیه سال ۱۹۵۰ به ثمر رساند.
در این روز ۲۰۰ هزار نفر در استادیوم عظیم “ماراکانا” جمع شده بودند تا شاهد پیروزى تیم ملى برزیل بر اروگوئه در دیدار نهایی جام جهانى باشند.
تا دقیقه ۶۶ هم همه چیز بر وقف مراد پیش مىرفت، چون تا آن لحظه برزیل با تکگل فریاسا از اروگوئه جلو بود. در دقیقه ۶۶ شیافینو گل تساوى را به ثمر رساند و استادیوم را با این گل غرق در سکوت کرد.
۵ دقیقه بعد گیگیا، یکى از دیگر ستارگان اروگوئه گل دوم این تیم را به ثمر رساند و شکست برزیل را قطعى کرد. میزبان این بازیها در غم و ماتم فرو رفت و اروگوئه با درخشش شیافینو عنوان قهرمانى جهان را جشن گرفت.
این بازیکن استثنایى در سن ۱۸ سالگى فوتبالیست حرفهاى شد و در بیست سالگى براى اولین بار در پیراهن تیم ملى کشورش پا به زمین گذاشت. او در ۲۱ بازی ملی برای اروگوئه، هشت گل به ثمر رساند.
“زیانی جبرانناپذیر”
شیافینو در سال ۱۹۵۴ در ازاى ۷۲ هزار پوند انگلیس که براى آن زمان مبلغى هنگفت بود، اروگوئه را به مقصد ایتالیا ترک کرد تا به باشگاه پرآوازه آ ث میلان بپیوندد.
یکی از روزنامههای اروگوئه در آن زمان این انتقال را “زیانی جبرانناپذیر” توصیف کرد و نوشت: «خدای فوتبال ما را ترک گفته است.»
شیافینو با تکنیک و بازی فوقالعادهاش به سرعت در ایتالیا زبانزد همگان شد، بهطوری که حتی تحسین بازیکنان حریف را برمیانگیخت. او در نخستین سال حضور در آ ث میلان به قهرمانی ایتالیا دست یافت و در سالهای ۱۹۵۷ و ۱۹۵۹ این موفقیت را تکرار کرد.
دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید
چزاره مالدینی، ملیپوش و سرمربی اسبق تیم ملی ایتالیا که با شیافینو در باشگاه آ ث میلان توپ میزد، زمانی درباره شم گلزنی این مهاجم خطرناک گفته بود: «در سر شیافینو مغز نیست، بلکه یک رادار کارگذاری شده است!»
ناگفته نماند که شیافینو ایتالیاییتبار بود و پس از تغییر تابعیتش ۴ بازی ملی نیز در بین سالهای ۱۹۵۴ و ۱۹۵۸ برای لاجوردیپوشهای ایتالیا انجام داد. شیافینو در نوامبر سال ۲۰۰۲ در سن ۷۷ سالگی درگذشت.
