انسان عصر دیجیتال دیگر تنها با نگاه و قضاوت اطرافیان مواجه نیست؛ الگوریتمهایی که رفتار، علایق و واکنشهای او را لحظهبهلحظه تحلیل میکنند نیز در شکلگیری انتخابهایش نقش دارند. از محتوایی که میبیند و کالاهایی که میخرد تا سبک زندگی، علایق و تصویری که از خود ارائه میدهد، بخشی از تجربه روزمره او در فضایی شکل میگیرد که انتخابهایش را پیشبینی و پیشنهاد میکند. پرسش مهم اینجاست: در جهانی که الگوریتمها مدام به ما میگویند چه ببینیم، چه دوست داشته باشیم و چه چیزی را انتخاب کنیم، مرز میان «خواسته واقعی ما» و «خواستهای که به ما القا شده» کجاست؟
