به گفته ایوبی: «همه جنبشهای گذشته برای این بود که دولتمردان صدای معترضان را بشنوند. اما به نظرم این جنبش و جنبش جلیقهزردها، روزگار تازهای را در بررسی جنبشها و آرایش نیروهای اجتماعی و سیاسی در اروپا و فرانسه رقم زدهاند؛ زیرا مردمی به خیابان آمدهاند که معتقدند و باور دارند این دولتها از شنیدن صدای آنان ناتواناند. این تفاوت بسیار مهمی است.»
