ایران به دلیل مدیریت تنگه هرمز و دریافت عوارض متهم به نقض حقوق بینالملل شده است، در حالی که حمله نظامی و محاصره آمریکا و اسرائیل علیه ایران آشکاراً غیرقانونی است. ایران با استفاده از چارچوب «عبور بیآزار» توانسته مشروعیت نسبی اقدامات خود را حفظ کند. حقوق بینالملل اغلب ابزار مشروعیتبخشی به اقدامات امپریالیستی غرب بوده و دولتهای جنوب جهانی را محدود کرده است. سکوت جامعه بینالملل در برابر تجاوز آمریکا و اسرائیل میراث نابرابری و سلطه را تقویت میکند.
