شاید سینما هنوز بتواند جایی برای خیالپردازی جمعی باقی بماند. شاید تصویر بتواند آنچه را زبان از گفتنش ناتوان است، به ما نشان دهد. اما حتی این امید نیز لرزان است. زیرا سینما خود بخشی از همان تکرار اجباری شده است که ما را در خود نگه میدارد. اودیسه به خانه رسید و خانه را نیافت. ما نیز همچنان در راهایم.
